ناحیه شهید میزبان برگزاری جلسه سیزدهم گرامیداشت مفاخر ائمه جماعات تهران بوده و مسجد مجدالدوله مکان برگزاری این مراسم در روز چهارشنبه 94/10/2 خواهد بود.
حکیم بزرگوار آیت اللّه شیخ محمد تقى آملى در حدود سال 1265 ش برابر با 1304 ق در تهران متولد شد. وى قسمتى از دروس معقول و منقول را نزد پدرش آقا شیخ محمد آملى و میرزا حسن کرمانشاهى خواند و این دروس را نزد حاج شیخ عبدالنبى مجتهد نورى تکمیل نمود. آیت اللّه آملى از آن پس به نجف رفت و در محضر درس میرزاى نایینى، میرزا ابوتراب خوانسارى، شیخ محمدحسین غروى اصفهانى، میرزا محمود قمى، سیدابوالحسن اصفهانى و آقاضیاءالدین عراقى به تکمیل فقه و اصول پرداخت تا به مقامات عالى علم و اجتهاد رسید. این عالم ربانى، در اخلاق نیز از محضر عارف کامل حاج میرزا على آقا قاضى طباطبایى فیض گرفت و به مدارج بالاى اخلاق و عرفان دست یافت. آیت اللّه آملى از آن پس در تهران اقامت گزید و به تدریس منقول و معقول اشتغال ورزید. این حکیم فرزانه، فقیهى گوشه نشین بود و از شهرت و مسؤولیتِ ریاست ابا داشت به طورى که تا پایان زندگى، على رغم داشتن صلاحیت علمى، حتى از نوشتن و چاپ رساله عَمَلیّه خود نیز خوددارى نمود. آیت اللّه محمدتقى آملى نزدیک به چهل سال در رأس آیات و مراجع بزرگ تهران به تدریس و ترویج دین اشتغال داشت. در محضر درس ایشان، شاگردان فاضلى پرورش یافتند که حضرات آیات: عبداللّه جوادى آملى، حسن حسن زاده آملى و علامه محمدحسین تهرانى از آن جمله اند. حاشیه بر مکاسب شیخ انصارى در 2 جلد، کتاب الصلاة در 3 جلد، حاشیه بر شرح منظومه سبزوارى در 2 جلد و شرح استدلالى بر عروه الوثقى از مهم ترین آثار آیت اللّه آملى هستند. سرانجام این حکیم وارسته و عارف الهى در 27 آذر 1350 ش برابر با 30 شوال 1391 ق در 85 سالگى دار فانى را وداع گفت.
