در این دیدار که عصر چهارشنبه 15 مهر ماه برگزار شد، مسئول دبیرخانه فام و تعدادی از اعضای شورای مرکزی به ارائه گزارشی از فعالیت‌های صورت گرفته در دبیرخانه از ابتدا تا به حال پرداخته و دغدغه‌های خود را در این راستا با حجت الاسلام و المسلمین حاج علی اکبری در میان گذاشتند.
در این دیدار مسئول دبیرخانه ضمن ارائه گزارشی از دور اول و دوم فراخوان ایده های مسجدی (فام١ و فام٢) پیرامون نحوه فعالیتی که تا کنون در سومین مرحله این فراخوان صورت گرفته و چشم انداز متصور برای آن، صحبت نمودند و نظر ریاست محترم مرکز را در مورد هم سویی این دبیرخانه با اهداف مرکز و نحوه تعالی بخشیدن فعالیت دبیرخانه جویا شدند.
حضرت حجت الاسلام حاج علی اکبری ریاست محترم مرکز مطالبی را فرمودند که اهم آن بدین شرح است:
نکته اول: اصل ماجرای ایده‌پردازی در اطراف مسجد است، همان طور که دوستان هم اشاره کردند کار بی‌سابقه‌ای در این زمینه است بی‌سابقه از این جهت که نظم و نسقی داشته باشد و تحت قاعده‌ای باشد، با همت دوستان قدم‌های خیلی خوبی برداشته شد. با ایجاد باشگاه ایده‌پردازی یک مقدار فضا را تعاملی کردید و ارتباطاتش را توسعه دادید که برای جامعه‌ی جوان هم جذابیت بیشتری دارد، قدم خیلی خوبی است. حقیقتاً جای تقدیر و تحسین دارد.
نکته ای که آقای رازینی مطرح کردند که آیا ما در واقع می‌خواهیم به همین شکل، مسیر را ادامه دهیم و احیاناً توقع داشته باشیم هر سال یک عدد قابل توجهی ایده بیاید، ممکن است به یک جایی برسیم که حرف تازه‌ای نباشد؛ پس به این نتیجه می رسیم که دراین بخش کارمان تمام شده است. در حالی که به نظرم کار دائماً به سمت سنجیده شدن و پخته شدن و با حساب و کتاب دقیق‌تر پیش می‌رود، درادامه‌ی مسیر به جایی خواهیم رسید، که کمیّت ممکن است به شکل قابل ملاحظه‌ای پایین بیاید ولی می‌شود کیفیت را حفظ کرد مضافاً به این که شاید به تدریج به نقطه‌ای برسیم که نباید منتظر بمانیم تا افرادی عضو باشگاه بشوند تا ایده پردازی کنند، و با ما به اشتراک بگذارند. ممکن است به مرحله‌ای برسیم که باتوجه به حوزهای تخصصی مرتبط با مسجد، مسائل خودمان را با افراد صاحب‌نظر در این بخش‌ها (البته صاحب‌نظر دقیقاً به معنای خبرگان نیست، به معنای جوانان مبتکر هم هست)، مطرح کنیم و به عبارتی سفارش ایده بدهیم که خود این مطلب نکته ایی است که باید تأمل شود.
به نظر بنده برای استمرار کار در بخش بانک ایده و افزایش ذخیره‌ها و کیفی سازی آن ، باید به این مسأله بیشتر توجه کنیم که ایده ها را بیشتر پخته کنیم. منتها فرقش این است که شما الان اشراف پیدا کردید، ارتباطات‌تان شکل گرفته خیلی از مجموعه‌های حوزوی و دانشگاهی که زمینه‌ای برای این نوع کارها دارند بیشتر در دسترس قرار گرفتند طبعاً ازاین پس ارتباط با این نگاه انجام می شود. البته همه مباحث به نقشه‌ی راهی وابسته است تا نشان دهد ما به کدام سمت می‌خواهیم برویم، که گرفتار انحراف از مسیر اصلی نشویم و در مسیر رونق کارمان به تدریج از فلسفه وجودی قصه فاصله نگیریم.
نکته دوم: مطلبی درجلسه مطرح شد که فام باید بیشتر به اجراء فکر کند واولویت خودش را اجراء قراردهد. به نظرم این از همان خطاهای راهبردی است که ممکن است در این کار رخ دهد اگر چه خود آن اجراء حتماً مقصد ایده‌ها است منتها گمان نمی‌کنم کار خود فام باشد که بخواهد خودش بیاید وارد حوزه اجراء هم بشود. چون اجرا مستلزم کارهای تکمیلی است و به عبارتی می‌شود گفت که حوزه اجراء یک بخش‌اش بخش آزاد است که هر مسجدی، هر جایی متناسب با سلایق و علایق و موقعیت‌های خودشان به سایت مراجعه کنند و از سایت شما ایده برداشت کنند تغییرش بدهند، یا پخت‌ترش کنند و در مسجد خودشان استفاده کنند. این بخش آزاد مسئله است. اما یک بخش دیگری وجودارد که عبارت است از سهم ما از ایده‌ها؛ یعنی سهم ما به عنوان مرکز امور مساجد از این فلان عدد ایده‌ای که آمده تا با غربالگری مناسب برای پیشنهاد عمومی استفاده شود. یا اینکه کدام ایده مناسب است تا به صورت خاص به قول شما کش داده شود و در یک موقعیت خاص پرورش پیدا کند و گیرهایش برطرف شود تا به صورت یک الگو دربیاید ویا اینکه کدامیک از این ایده‌ها اساساً برای تقویت بنیه خود مرکز مناسب است؟
این سه بخش، هر سه به خود مرکز ما بر می گردد، البته فعلا در استان تهران به عنوان منطقه عمل ما به این مسأله فکر می‌کنیم. طبیعی است که هر روزی که تصمیم گرفته شود که این کار به صورت ملی عملیاتی شود یا به صورت غیرمتمرکز ولی هماهنگ، شبیه آن چیزی که راجع به مراکز امور مساجد در کشور در ذهن شریف حضرت آقا-حفظه الله تعالی- هست آن وقت با این فرض می‌شود گفت که به راحتی این مسئله تبدیل می‌شود به یک حرکت ملی.
البته این غیر از این است که سایت شما اساساً سایت جهانی است و هیچ محدودیتی برای معرفی و ارائه ندارد. بحث من در عملیات و اجراء است یعنی فصلی که الان مورد اهتمام و دغدغه شما قرار گرفته که خب حالا ما این همه برو و بیا و فراخوان و دعوت و جایزه وغیره، به یک مجموعه ایده‌هایی رسیدیم درنهایت چه اتفاقی قرار است بیافتد. چون غایت این ایده‌ها بالاخره مرحله اجراء است به نظرم الان مرکز باید به دستچین کردن و در واقع «به‌گزینی» اهتمام ورزد و مباحثاتی برای پخته‌تر شدن ایده‌ها انجام دهد. این فرآیند کار خود ما است، یعنی از کس دیگری توتع نداریم.
مثلاً فرض بفرمایید بعضی از ایده‌ها ممکن است منجر به ایجاد تغییری در خود مرکز و یا ایجاد یک سامانه تازه‌ای در مرکز شود که این مطلب باز هم کاملاً دست خود ما هست. البته جهت استحضار دوستان، ما ساختارهایمان را به روز کردیم و جزو مراکز پیشرو هستیم و همیشه از مرکز بوی تر و تازگی استشمام می‌شود و طراوتی دارد. ممکن است بعضی از ایده هایی که اشاره کردید در دست اجرای مرکز باشد، یعنی جزو اولویت هایی بوده که بنده درزمان ورود مدیریتی خود اشاره کردم 36 ایده‌ای که درآن زمان نوشتم البته خیلی پخته‌تر و خیلی جالب‌تر.
این مطلب را عرض نکردم که بگویم نیاز نداریم. بلکه غرض این بود که در بخش اجراء الان مهیا هستیم و اگر چیز تازه‌ای هم برسد مرکز ظرفیت پذیرش و آمادگی برای اجرایش را دارد.
در هر صورت الان در بخش اجراء به نظر من خود فام به هیچ وجه وارد نشود یعنی خودش راطوری تجهیز کند که سر آن کار اصلی و حرف اولش بماند، کار فام عمدتاً کار آزاد و رها در عرصه ایده ساختن و پرداختن و میدان گشایی برای این کار و دعوت برای اندیشیدن در باره مسجد است.
حالا از این به بعد فراخوان‌های عمومی تا سفارش‌های اختصاصی تا ارتباط چهره به چهره، اینها نکاتی است که سامانه ما باید خودش را متعهد به این کار بداند. اما در بحث اجراء مثلاً مرکز بعضی از همین ایده‌ها را که مرتبط با خودمان بوده را در فرآیندهای اجراء قرار داده است شاید خود دوستان هم باخبر نباشند یا کم و بیش با خبر شوند؛ اینها در دستور کار قرار گرفته است.
در بخش اجراء آنچه باید انجام شود انتخاب ده تا ایده قابل تبدیل به نسخه عمومی از هزار ایده دریافتی است. مثلا تمام مساجد استان تهران باید به یک ایده خاص مجهز بشوند ودر ادامه طی فرآیندی گام به گام (نمونه‌سازی ، ترویج، فراگیری) در دستور کار قرار گیرد، یک بخش از کار ممکن است قابل توصیه به همه نباشد و به مساجد خاصی قابل توصیه باشد ما این آمادگی را الان داریم که در بحث الگوسازی ایده‌های ناب درجه یک خود را حمایت (مالی) کنیم تا این ایده مستقر شده و به سرانجام برسد. شاید مساجد برای انجام ایده مثلاً بگویند به ما ده میلیون تومان کمک کنید. می‌گوییم در خدمتیم، ممکن است بگویند پنجاه تومان کمک کنید می‌گوییم در خدمتیم. ممکن است بگوید صد تومان، ما همه اینها را پیش‌ینی کردیم. یعنی تا آن جایی که بتوانیم و استطاعت ما باشد جلو می‌رویم می‌ایستیم تا اجرا بشود. اجرای هر ایده لوازمی دارد، ممکن است لوازم مدیریتی داشته باشد از طریق امام جماعت و دخالت درهیئت امناء وغیره بازهم می‌ایستیم تا به ثمر برسد حتی با حمایت مالی.
الان اولویت اول شما هم چنان خود ایده‌ها باشد لازم نیست آنها را فعلاً خیلی دستکاری کنید، نباید با برداشت شخصی در ایده ها اعمال نظر شود بعضی ازدوستان تلقی‌شان این است که مسجدهایی که این ایده‌ها را اجراء می‌کنند از طرف مجموعه ما دیده شوند و تشویق بشوند، در واقع یک جور ما می‌رویم یک کمی هم میدان؛ در حالی که ما آن جا اصلاً کاری به میدان نداریم؛ ایده پرداز پیشنهاد می‌دهد؛ ممکن است این پیشنهاد ده سال دیگر قابلیت اجرایی پیدا کند ولی به خود آن فکر احترام گذاشتیم و با شاخص‌هایی ارزیابی کردیم به نظرم این مسیر در واقع مسیری می‌شود که مرکز باید برداشت‌های ویژه خودش را انجام دهد به نظر تعبیر شهدگیری در این مرحله مناسب میباشد، در حوزه‌های مختلف مرکز طراحی خواهیم کرد که همه بخش‌های مرکز با فام و مجموعه ایده‌ها درگیر شوند و برداشت‌های خودشان را انجام دهند و دربرنامه های مختلف استفاده کنند. خیلی از این ایده‌ها باید تبدیل به برنامه‌های کلی ما بشود، در واقع همه توان مرکز می‌آید پای اینکه اندیشه‌های خوب درمسجد إن‌شاء‌الله جاری و ساری بشود.
مجدداً تشکر می‌کنم از همتی که دوستان دارند به خرج می‌دهند از جناب آقای حسنی و پیگیری‌های خوب‌شان و از شماها به خاطر ابتکارات و طراحی‌ها و همچنین ازصفا و اخلاصی که دارید این کار شما واقعاً مسجدی است. حقیقتاً جزو مصادیق عمران مسجد است. ان‌شاء‌الله که موفق باشید .